Proleterska istorija – Osnivanje komunističke partije Indije (maoističke)

Dana 21. septembra 2004. godine, negdje duboko u šumama Indije, proglašeno je zvanično spajanje Maoističkog  komunističkog centra Indije i Komunističke partije Indije (marksističko-lenjinističke)(narodni rat) i osnovana je Komunističke partija Indije (maoistička). Petnaest godina kasnije, godine 2019. na granici Andre i Odiše je na sastanku o proslavi godišnjice najavljeno da će ime Narodnooslobodilačka gerilska armija (PLGA) uskoro postati Narodna gerilska armija (PGA), što znači proširenje narodnog rata širom čitave države.

U saopštenju medijima, nedugo nakon osnivanja 2004. godine, koje su potpisali dva generalna sekretara partija koje se spajaju – Kišan i Ganapati – KPI (maoistička) je navela da je njeno formiranje istorijska prekretnica.

“Nova Komunistička partija indije (maoistička) će nastaviti da djeluje kao ujedinjena politička avangarda indijskog proletarijata”, navodi se u saopštenju. “Marksizam-lenjinizam-maoizam će biti ideološka osnova koja vodi misao partije u svim oblastima i aktivnostima. Nastaviće svoju borbu protiv lijevih i desnih devijacija, posebno protiv revizionizma tako što će ovo shvatiti kao glavnu opasnost čitavog komunističkog pokreta.”

“Neposredni cilj i program maoističke partije je da sprovede  i dovrši Novu demokratsku revoluciju u Indiji koja već traje i koja napreduje, a to će biti dio svjetske proleterske revolucije gdje će zbaciti polukolonijalni i polufeudalni sistem neokolonijalnog oblika indirektne vladavine, eksploatacije i kontrole”, nastavlja se u saopštenju.

Indijska potčinjenost kolonijalizmu, koja je počela u 18. vijeku sa Britanskom istočnoindijskom kompanijom i trenutno ugnjetavanje koje se odvija pod američkim imperijalizmom, stvorili su birokratski kapitalizam, polufeudalno društvo gdje se prvo služi interesima imperijalista i gdje se nad narodom vrši dodatna eksploatacija. Danas, životi skoro tri četvrtine indijskog stanovništva zavise od poljoprivrede, ali stara država je napustila mase da bi ugodila imperijalizmu, a to dovodi do masovnih gladi, ubistava i patnje. Takođe, ideologija Hindu fašizma teroriše narod da bi odbranila staru državu i ona sprovodi ugnjetavački polufeudalni kastinski sistem.

Oružana borba je otpočela u Naksalbariju u Zapadnom Bengalu 1967. godine kada su seljaci počeli da uzimaju zemlju pod revolucionarnim sloganom: “Zemlja onome ko je obrađuje!” Kao odgovor na to, veleposjednici i vlada su uzvratili napadima, a to je kulminiralo policijskim masakrom 25. maja te godine, pri čemu je ubijeno nekoliko seljaka, uključujući i dvoje djece, koji su protestovali sa ciljem da dobiju pravo na komad zemlje. Ovaj događaj je pokrenuo bujicu oružanih konfiskacija zemlje oko Naksalbarija, Karibarija i Fansideve, koje su sproveli seoski komiteti, a podržali su ih radnici koji su štrajkovali u Darđiling regiji.

Od tada, decenije oružane borbe su skovale revolucionare, što je dovelo do formiranja Narodnooslobodilačke gerilske armije. Komunistička partija Indije (maoistička) je 2004. godine preuzela vođstvo nad ovom oružanom silom. Manje od godinu dana nakon osnivanja, američki imperijalizam je Partiju proglasio terorističkom organizacijom. Godine 2006. tadašnji premijer Manmohan Sing je maoiste nazvao “najvećom unutrašnjom sigurnosnom prijetnjom.”

Strah reakcionarne stare države se ne ogleda samo u vojnoj sili koju Partija posjeduje, već i proleterskoj ideologiji koja je vodi. Narodni rat je uskoro osvojio prostranstva istočne Indije gdje su ciljane sluge vladajuće klase koje su protjerane. Pod novom proleterskom moći, široke mase učestvuju u političkim odlukama i biraju narodne delegate. Zemlja i proizvodne snage su organizovane tako da služe kolektivu, a nova kultura se pojavila u kojoj se bori protiv kastinskog sistema i ugnjetavanja žena.

“Revolucija je jaka poput rijeka u našem kraju”, rekao je revolucionarni pjesnik, aktivista i politički zatvorenik Varavara Rao. “Ovdje u Bastaru se sprovodi narodna pravda. Prije nego što policija i stigne, svađe i sukobi se riješe unutar seljačkih savjeta. Izvorišta vode se razvijaju  i regulišu uz učešće masa. Gerilci učestvuju u poljoprivrednim radovima, obrazovanju i zdravstvenom sistemu. Vrši se raspodjela zemljišta. Nema poplava, ubistava ilo droge u područjima pod gerilskom kontrolom. Tu nema mjesta čak ni sitnom kriminalu.”

Stara država je 2009. godine pokrenula masovnu protupobunjeničku operaciju protiv KPI (maoističke) i PLGA, a ta operacija je poznata pod imenom “Operacija zeleni lov”. To je predstavljalo prvi centralizovani vladin napad na maoistička područja u zemlji. Stotine su ubijene tokom godina u pokušaju stare države da ugasi vatru narodnog rata. Na kraju, ovaj vojni fijasko je samo potpalio bijes masa protiv svojih ugnjetača.

“Ugnjetavanje stvara otpor”, rekao je drug Azad dok je govorio u ime KPI (maoističke) u intervjuu iz 2009. godine. “I što više ljudi ministra (Čidambarama) teroriziraju narod, ubijau, muče, siluju ili uopšte stvaraju pustoš u plemenskim područjima, oružani otpor masa će biti snažniji i širi, a naša armija će postajati sve jača.”

Izvor: https://incendiarynews.com/2019/09/21/proletarian-history-founding-of-the-communist-party-of-india-maoist/?fbclid=IwAR2W20T81lDD1aidUQzvjsL-drPuXx3re-jPQsfz8OkjupBxrI8PXLCk1tA